Dua

Bismihu,

Hep sevdim, sevmekten hiç vazgeçmedim. Kimi zaman kendimi, kimi zaman ailemi, dostlarımı kimi zaman karşı cinsi, ahu gözlü kız(lar)ı… ama hiçbir zaman içimdeki boşluk dolmadı. Aslında sevmenin kendisini seviyormuşum neyi sevdiğimi bilmeden sadece seviyormuşum ve asıl sevginin kaynağını görmeden…, görmezden gelerek … Şimdi anlıyorum… Kendimi tanımak, insanları tanımak, eksiklerimi bilmek için uğraştım. Kimse bilmeden eksiklerimi, ben bileyim de çözüm üreteyim tamamlayım istedim… İsteklerime, nefsime engel olmak için çabaladım savaştım… malesef bir yere kadar… Sabahlara kadar ders çalıştım, kitap okudum, kitabını okudum bilginin tek güç olduğunu bildim… Mükafatını da verdin cezasını da ya Rabb… Bilmenin ağırlığını yaşamaktan yoruldum, bilmeyen, düşünmeyen insanların mutluluğuna şahit olurken hatamı yaptım acaba diyorum bu kadar kendimi hırpalamakla… Bilen, başarılı olan hep mi yalnız olmak zorunda…

Kalabalıklar içindeki yalnızlığıma şifa ver, yol göster Ey Dost bildiğim. Dost bildiğimsin evet… çünkü dostlar yanlışları görmezden gelen sırt çevirmeyendir. Sen de bana sırt çevirmeyensin…

Ey Rabbim! Bana istememeyi isteyebilmeyi nasib et! Senden kendim için birşey istemediğim an seni yaşadığım, senden olduğum zamanlar olacak çünkü…

21.10.2011 23:45 Çivril

Bu yazı Bilgisayar, CMYO, Edebiyat, Genel, Hayat ve Gözlemler, Kitap, Sinema kategorisine gönderilmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.